Legalna muzyka



07.01.2020 r.

Dziękujemy wszystkim artystom wykonawcom za udział w Akcji LEGALNA MUZYKA SPAM ! Akcję będziemy kontynuować ponieważ pytań jakimi podzieliliście się Państwo z nami jest naprawdę dużo i wszystkie wymagają odpowiedzi specjalistów. Czekamy na kolejne tematy i pytania!
-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

A K C J A      I N F O R M A C Y J N A     S T A R T ! 

W czasach nieograniczonego dostępu do internetu mamy możliwość dotarcia i skorzystania z wielu cennych informacji, które stwarzają nam nowe możliwości muzycznej pracy. Jako muzycy wykonawcy powinniśmy jednak zwrócić uwagę na legalność źródeł, które są dla wszystkich dostępne. Przy ogromie możliwości często nie mamy pewności, czy to z czego korzystamy idzie w parze z poszanowaniem praw i pracy innych.

Akcja informacyjna Stowarzyszenia Polskich Artystów Muzyków LEGALNA MUZYKA zorganizowana dzięki wsparciu Stowarzyszenia Autorów ZAiKS, skierowana jest zarówno do muzyków zawodowych jak i uczniów szkół muzycznych oraz studentów. Zaprezentujemy najważniejsze zagadnienia dla wykonawców muzyki związane z codziennym, legalnym korzystaniem z zasobów muzycznych w internecie. Przeprowadzimy szereg wywiadów ze znawcami tematów z dziedziny prawa autorskiego i pokrewnego oraz specjalistów od zasobów muzyki w sieci.



SIEDEM PYTAŃ OD WYKONAWCÓW DO STOART:

TEMAT: Legalne publiczne odtwarzanie muzyki.


  1. Dlaczego muzycy wykonawcy powinni być członkami STOART i jakie prawa dzięki temu im przysługują?

Związek Artystów Wykonawców STOART jest największą i najskuteczniejszą krajową organizacją zbiorowego zarządzania (OZZ) prawami do artystycznych wykonań utworów muzycznych i słowno-muzycznych. Organizacja umocowana stosownym zezwoleniem Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego do inkasowania wynagrodzenia za korzystanie z utrwalonych artystycznych wykonań (nagrań muzycznych) w sytuacjach kiedy pojedynczy artyści nie mogą samodzielnie monitorować i egzekwować korzyści za komercyjne wykorzystywanie ich nagrań w różnych, wskazanych w ustawie o prawie autorskim i prawach pokrewnych sytuacjach. Będzie to na przykład radiowe bądź telewizyjne nadanie, wyświetlenie filmu w kinie albo odtworzenie muzyki w miejscu publicznym – sklepie, kawiarni czy hotelu. OZZ zawiera umowy z użytkownikami i dzieli (repartycjonuje) uzyskane na podstawie tych umów środki pomiędzy poszczególnych artystów, którzy powierzyli organizacji swoje prawa w zarząd i ochronę.


  1. Kto i dlaczego powinien wnosić opłaty do STOART? Czy darmowe platformy plików typu youtube oraz płatne typu spotify wnoszą opłaty do STOART i czy tantiemy z tych odtworzeń trafiają do wykonawców?

Wszyscy korzystający z przedmiotu ochrony (w tym przypadku z nagrań muzycznych na poszczególnych polach eksploatacji), których działalność polega na osiąganiu zysku w związku z tym korzystaniem. Będą to zatem organizacje nadawcze radiowe i telewizyjne, przedsiębiorcy wykorzystujący muzykę w branży hotelowej, handlowej, gastronomicznej czy usługowej, właściciele kin i multipleksów etc.. Pytanie o platformy cyfrowe i ich zobowiązanie do wynagradzania artystów za publiczne komunikowanie artystycznych wykonań dotyka bardzo skomplikowanej materii. Niestety w aktualnym stanie prawa zarówno krajowego, jak i wspólnotowego artyści nie otrzymują wynagrodzeń. Dotyczy to zwłaszcza sposobu eksploatacji płatnych platform on-demand (SPOTIFY, DEEZER etc.). Wynagrodzenia z płatnych systemów konsumują w lwiej części producenci fonogramów, a artyści otrzymują wynagrodzenie wyłącznie na podstawie pierwotnej relacji umownej, co jest czysta teorią. STOART, wspólnie z europejskimi, podobnymi CMO (collective management organizations) bierze aktywny udział w ramach AEPO-ARTIS w kampanii FAIR INTERNET FOR PERFORMERS, zmierzającej do wprowadzenia stosownych zmian w dyrektywie Parlamentu EU i Rady o prawie autorskim na jednolitym rynku cyfrowym, zapewniających artystom wynagrodzenie płatne za pośrednictwem organizacji zbiorowego zarządzania (w tym także STOART). YOU TUBE jest platformą gdzie treści publikowane winny być wolne od naruszeń. Dlatego jak dotąd żadna z organizacji (także autorskich) nie nawiązała skutecznej relacji z tym portalem (Google).


  1. Czy za odtwarzanie muzyki podczas imprezy rodzinnej np. w sali weselnej organizator (rodzina) powinien wnieść opłatę do STOART? Czy te opłaty trzeba również wnieść jeżeli impreza zorganizowana jest w prywatnym domu?

Jeżeli w „sali weselnej” odtwarza np. DJ i jest za to wynagradzany przez rodzinę (młodą parę) etc. to jest to sytuacja publicznego odtwarzania i zależnie od umownego zrelatywizowania tych osób, ktoś powinien zapłacić za takie komercyjne korzystanie. Czasem opłaty te ponosi organizator (intencjonalnie rodzina) czasem np. taki właśnie „dom weselny” w związku z odpłatną ofertą organizacji wszystkich aspektów eventu (np. wesela). Ogólnie rzecz biorąc, należność dla wszystkich reprezentantów twórców (ZAiKS), artystów wykonawców (STOART) i producentów fonogramów (ZPAV) ściśle związana jest z komercyjnym (odpłatnym) aspektem przedsięwzięcia. Impreza w prywatnym domu, zwłaszcza taka organizowana dla ograniczonego (rodzinnego i/lub towarzyskiego) kręgu odbiorców jest typowym zdarzeniem klasyfikowanym jako dozwolony użytek osobisty. OZZ nie wkraczają zatem w tę sferę.


  1. Czy organizator koncertu, który przed koncertem publicznie odtwarza muzykę z głośników powinien wnieść opłatę do STOART?

Tak, to typowa sytuacja eksploatacji na polu publiczne odtwarzanie. Podobnie jak odtwarzanie muzyki w kinach w przerwach między seansami.


  1. Czy większe finansowe gratyfikacje dla artystów wykonawców płyną z muzyki odtwarzanej w radio czy w telewizji? Prosimy o przybliżenie jednorazowej stawki tantiem jakie wpływają na konto wykonawców np. kwartetu smyczkowego za jednorazowe odtworzenie w radio 2 minutowego utworu a w telewizji jako koncertu.

Stawki umowne na polu nadawanie ustala się na podstawie wielu różnych przesłanek, z których najistotniejsze to zasięg nadawcy (pasma, programu) i słuchalność/oglądalność. Dlatego nie można miarodajnie porównywać sektorów nadawczych audio i audio-video bez określenia tych parametrów. Może się zdarzyć bowiem, że stawka minutowa okaże się wyższa u ogólnopolskiego nadawcy radiowego od stawki za minutę nadania w lokalnej telewizji. Oczywiście ogólnie rzecz biorąc nadawcy telewizyjni płacą więcej od nadawców radiowych za tzw. czysty repertuar. Pamiętać jednak należy, że radio jest nieporównanie bardziej „muzycznym” medium od telewizji i w ramówkach nadawców radiowych jest znacznie więcej chronionego przez STOART repertuaru. Jeszcze bardziej kwestia ta komplikuje się w przypadku nadań AV utworu audiowizualnego (np. filmu fabularnego) gdzie stawka minutowa artysty wykonawcy jest w zryczałtowanej proporcji dzielona pomiędzy różne kategorie wykonawców (aktorów i artystów wykonawców muzyki-ilustracji w takim filmie). Stawki minutowe są obliczane na podstawie niezmiernie skomplikowanych algorytmów odrębnie dla różnych okresów (najczęściej w odstępach kwartalnych). Są płynne, ponieważ każdorazowo uzależnione są od wykorzystanego repertuaru.


  1. Czy tantiemy za odtworzenia muzyki w telewizji i radio skutecznie trafiają do wykonawców? Czy jest to realna możliwość zarobku dla muzyków? Jeżeli tak to jak wyglądają skrajne przypadki najniższych i najwyższych tantiem za jednorazowe odtworzenie w przypadku np. kameralnego zespołu?

Tak, tantiemy oczywiście trafiają do wykonawców i to zarówno za nadawanie, jak i wszystkie inne pola eksploatacji na jakich STOART uprawniony jest do prowadzenia czynności ochrony i zbiorowego zarządzania artystycznymi wykonaniami (reemisja, wyświetlanie, publiczne odtwarzanie etc.). Często nadawane artystyczne wykonania jakiejś niewielkiej grupy artystów (zespołu) może „zarobić” od kilku do kilkudziesięciu tys. złotych w skali kwartału. Wszystko zależy oczywiście od skali zasięgu i słuchalności. Oczywiście zakres ten będzie różny dla popularnych gatunków muzyki i tych tzw. elitarnych, gdzie odbiór jest nieporównanie skromniejszy. Dodatkowo muzyka klasyczna implikuje często duże aparaty wykonawcze – orkiestry symfoniczne. Wpływy roczne z tytułu eksploatacji na wszystkich polach jednej z najczęściej wykorzystywanych krajowych orkiestr symfonicznych to, w zależności od intensywności eksploatacji około 200 tys. złotych rocznie. Dla porównania np. kwartet smyczkowy z nadania około 20’ minutowego utworu w lokalnym radio uzyska kilkanaście złotych, w ogólnopolskiej telewizji będzie to już kilkaset złotych. Stawka minutowa jest tożsama niezależnie od ilości wykonawców.


  1. Czy jest możliwość obrony artystów wykonawców przed nieuczciwymi nadawcami, którzy nie zgłaszają nadań lub nie robią tego w sposób rzetelny? (np. nie podają do STOART wszystkich utworów, które zostały użyte w serialu albo audycji radiowej?). Czy dochodzi do spraw sądowych?

W przeszłości toczyło się kilka postępowań z cywilnego powództwa STOART przeciwko kilku nadawcom (także ogólnopolskim) w przedmiocie należności ale także roszczeń informacyjnych. Obecnie relacje z ogromna większością nadawców są znacznie korzystniejsze. Nadawcy radiowi i telewizyjni coraz rzetelniej przekazują informacje o wykonawcach nadawanego repertuaru. Zdecydowanie gorzej rzecz ma się z użytkownikami publicznego odtwarzania, którzy po prostu uchylają się od obowiązku zapłaty za korzystanie z muzyki w swojej biznesowej działalności. STOART stale prowadzi postępowania o zapłatę w liczbie od kilkunastu do kilkudziesięciu w tym samym czasie. W tej sprawie publikujemy tekst Muzyka jest towarem w jesiennym wydaniu kwartalnika PRESTO.

Wincenty Krawczyk

sekretarz Zarządu

Związku Artystów Wykonawców STOART


-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------





A może na Ciebie również czekają tantiemy w STOART ? SPRAWDŹ TO i zaloguj się na platformie e-wykonawca! 

http://stoart.org.pl/dla-wykonawcow/czlonkostwo-stoart/dolor-sit-amed

Wychodząc naprzeciw potrzebom naszych Artystów, dnia 1 lipca 2016 r. uruchomiliśmy nową platformę internetową eWykonawca.pl, dzięki której członkowie STOART po zalogowaniu będą mieli możliwość wglądu do indywidualnego konta.


-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------



TEMAT: Pozyskiwanie nut w sieci i legalne korzystanie z publikacji PWM.


SIEDEM PYTAŃ OD WYKONAWCÓW DO PWM:


  1. Czy darmowe ogólnodostępne internetowe bazy nut (np. IMSLP ChoralWiki) są powodem strat dla polskich autorów i wydawców takich jak PWM? Jakie formy korzystania z zasobów tych baz są legalne?

Odpowiedź:

Prawidłowa odpowiedź na powyższe pytanie jest możliwa po ustaleniu podstawowego podziału na utworu podlegające ochronie prawa autorskiego oraz utwory znajdujące się w domenie publicznej.

Utwór podlega ochronie prawnoautorskiej, gdy jest ustalony autor/autorzy i za jego/ich zgodą został udostępniony publicznie. Utwór jest chroniony przez życie twórcy/twórców (kompozytora, autora tekstu) i 70 lat po jego/ich śmierci.

Możemy tutaj spotkać następujące sytuacje:

  1. Twórca sam zamieszcza swój utwór w internecie na ogólnodostępnym portalu, tzn. że taką formę rozpowszechniania przyjął i jest to w formule tzw. wolnych i otwartych licencji „creative commons”. W innych przypadkach każde zamieszczenie utworu chronionego w internecie bez zgody uprawnionego tzn. twórcy i/lub nabywcy autorskich praw majątkowych (np. wydawcy) jest naruszeniem praw autorskich. Przynosi też straty twórcy i wydawcy tych utworów.


  1. Dany portal bazowy ma podpisaną umowę z uprawnionym (twórcą lub wydawcą) i za ich zgodą zamieszcza w bazie plik z utworem. Korzystanie z takiej bazy i jej zasobów jest w pełni legalne.

W przypadku utworu znajdującego się w domenie publicznej każdy zainteresowany utworem może skorzystać z materiału nutowego znajdującego się w internecie:


  1. jeżeli został tam zamieszczony w sposób legalny, tzn. nie został kopiowany z innego wydawnictwa, lecz sporządzony przez osobę (osoby) zamieszczające na portalu zapis nutowy utworu (plik lub skan);

  2. pliki cyfrowe z utworem powstały w ramach projektu finansowanego przez Państwo ze środków publicznych a warunkiem otrzymania dotacji było bezpłatne udostępnienie materiału w sieci;

  3. wydawca utworów już nie istnieje, a więc nie wchodzi w grę naruszenie praw wydawniczych.


  1. Czy PWM posiada w ofercie bezpłatny dostęp do nut np. w formie możliwości darmowego wypożyczania nut dla orkiestr szkolnych lub muzyków nieprofesjonalnych? Czy można to zrobić przez internet?

Odpowiedź:

PWM dystrybuuje materiały orkiestrowe (partytury wraz z głosami) w formie papierowej i cyfrowej (np. za pośrednictwem serwisu nKoda). Co do zasady wypożyczenia materiałów są płatne, ale zróżnicowane w zależności od statusu wypożyczającego. Zespoły szkolne korzystają z preferencyjnych stawek edukacyjnych. PWM prowadzi także program TUTTI.pl, który umożliwia pozyskanie znaczących rabatów na wykorzystanie materiałów orkiestrowych na wszystkich polach eksploatacji. Wydawnictwo uczestniczy również jako współorganizator lub partner w wybranych wydarzeniach, czego konsekwencją może być przekazanie materiałów wykonawczych jako wkładu finansowego w przedsięwzięcie. Dodatkowo PWM przygotowuje dla jednostek edukacyjnych okazjonalne i bezpłatne sety materiałów wykonawczych z licencją na wykonywanie wydanych utworów przez zespół szkolny bez konieczności wypożyczania partytury i głosów.

Materiały wykonawcze można zamówić drogą internetową poprzez stronę www.pwm.com.pl oraz zinfonia.com. Warto także skorzystać z serwisu nKoda.


  1. Czy za komercyjne wykorzystanie nut PWM (podczas koncertu lub nagrania CD) artysta wykonawca powinien wnieść opłatę do PWM? Jeżeli tak, to dlaczego?

Odpowiedź:

Rozróżniamy następujące sytuacje:

  1. utwory solowe i kameralne:

wykonanie powinno nastąpić z legalnie nabytych (kupionych) egzemplarzy (utwory chronione/niechronione);

  1. utwory chronione, orkiestrowe:

PWM za zgodą twórcy przygotował materiał wykonawczy, poniósł jego koszty;

- PWM posiada autorskie prawa majątkowe do utworu i jest właścicielem materiałów wykonawczych i zgodnie z prawem może w ten sposób utwór rozpowszechniać;

- materiałów wykonawczych nie wprowadza się do sprzedaży ze względu na wysoką cenę i często pojedyncze wykonanie przez dany zespół;

- kwestia przechowywania takich materiałów przez poszczególne orkiestry jak również udostępniania materiału wykonawczego innym zespołom, wykonawcom.

System wypożyczania materiału orkiestrowego wykształcił się na świecie wśród wydawców muzycznych na przełomie XVIII/XIX wieku. Materiał wykonawczy jest wypożyczany i przechowywany przez wydawcę. Udostępniany jest orkiestrom na zasadzie najmu, za określoną stawkę, która w niewielkim procencie odzwierciedla koszt produkcji takich materiałów. Jest to inwestycja wydawcy w utwór i kompozytora. Z przychodów z tytułu najmu materiałów wykonawczych w przypadku utworów chronionych lub chronionych opracowań jest rozliczana z kompozytorem, współtwórcami dzieła, ich spadkobiercami.

  1. utwory niechronione:

- PWM jest właścicielem wyprodukowanych materiałów wykonawczych, poniósł koszty ich produkcji oraz ich przechowywania, odnawiania, logistyki związanej z wypożyczaniem. Jako właściciel ma prawo pobierać opłatę za najem tych materiałów.



  1. Czy artysta wykonawca improwizujący na tematy zaczerpnięte z utworów wydanych przez PWM np. muzyki nowej (wyd. Po 1950), które zna ze słuchu a nie posiada materiałów nutowych powinien wnieść opłatę do PWM?

Odpowiedź:


W powyższym pytaniu poruszone są co najmniej dwie kwestie: improwizacji oraz utworów wydanych przez PWM.


Improwizacja jest działalnością twórczą artysty wykonawcy i zazwyczaj opiera się na wybranych motywach cudzych utworów. Trudno jest odpowiedzieć jednoznacznie, bo odpowiedź będzie zależała od różnych elementów m.in. długości tematu.


Jeśli w pytaniu chodzi o utwory solowe i kameralne, opłata „wypożyczeniowa” nie będzie brana pod uwagę – i to niezależnie, czy utwór jest chroniony czy nie. Ale w przypadku utworów chronionych może wchodzić w grę opłata licencyjna oraz konieczność pozyskania zgody na improwizację i/lub opracowanie od uprawnionego (twórcę i/lub wydawcę). W każdym przypadku będzie to rozpatrywane indywidualnie.


Nie ma pojęcia „muzyki nowej po 1950 roku”. Są utwory chronione i niechronione wydawane przez PWM od 1945 r. (czyli od chwili jego powstania).

Ponadto, jeśli utwór nie został wydany przez PWM, ale wydany przed II wojną przez wydawcę zagranicznego czy np. Gebetnera & Wolfa i jest nadal chroniony, uprawnionym należy się wynagrodzenie z tego tytułu, choć należy rozróżnić dwie sytuacje:

  1. czy dotyczy to utworu solowego, kameralnego,

  2. czy dotyczy to utworu symfonicznego.


Odpowiedź została udzielona w pkt.3.


  1. Czy artysta wykonawca tworząc samodzielne głosy z zakupionej partytury powinien wnieść opłatę do PWM? Jak wygląda powyższa sytuacja kiedy muzyk sam transkrybuje np. wyciąg fortepianowy PWM na kwartet smyczkowy?

Odpowiedź:

  1. W przypadku utworów chronionych artysta wykonawca nie może przygotować głosów z legalnie zakupionej partytury. Prawo do przygotowania takich głosów posiada PWM na podstawie umowy z Kompozytorem;

  2. artysta wykonawca może takie głosy przygotować w przypadku utworu niechronionego;

  3. transkrypcja utworu niechronionego może zostać wykonana przez artystę wykonawcę bez żadnych zezwoleń,

  4. w przypadku utworu chronionego artysta wykonawca musi mieć zgodę uprawnionego (twórcy i/lub wydawcy) np. na opracowanie kwartetu smyczkowego z wyciągu fortepianowego. Zazwyczaj jest to odpłatna licencja.

  1. Jeżeli PWM jest wydawcą nut np. pieśni patriotycznych lub ludowych to czy opracowując taką pieśń i wykonując ją na koncercie lub nagrywając muszę wnieść opłatę do PWM?

Odpowiedź:


Zakładając, że większość pieśni patriotycznych i ludowych są utworami z domeny publicznej, artysta wykonawca na ich nowe opracowanie nie musi mieć zgody wydawcy.


  1. Czy na swoich publikacjach zamieszczacie Państwo informację o legalnym sposobie korzystania z nich i o ewentualnej konieczności wnoszenia opłat? Czy na Państwa stronie pwm.com.pl/pl można znaleźć taką informację?

Odpowiedź:

Zamieszczamy taką informację w większości publikacji i materiałów, które są wydawane przez nas. Stosujemy notki typu „nie kseruj nut”, „wydawca należy do prawolubnych”, wykorzystujemy też znak wodny np. z naszym logo PWM lub informacją „Wszelkie prawa zastrzeżone. PWM Edition”. W projekcie skierowanym do orkiestr dętych, stosujemy też rodzaj dedykowanych notek dla konkretnej orkiestry, która zamawia u nas komplet materiałów: ”Zespół upoważniony do wykonań z materiału nutowego XXX”.

Stosujemy też dłuższe informacje typu:

© NIE KSERUJ NUT!

Wydawca przypomina, iż powielanie niniejszej publikacji w formie kserograficznej jest niezgodne z przepisami prawa autorskiego, przez co Wydawca może domagać się zaprzestania naruszania praw na drodze sądowej.


Ponadto PWM aktywnie włącza się w popularyzację zagadnień dotyczących prawa autorskiego. W styczniu 2020 roku PWM zainicjowało kampanię edukacyjną „Jesteś twórcą – masz prawo”, skierowaną do dzieci, młodzieży, rodziców i nauczycieli, której celem jest uświadomienie najmłodszym, czym jest prawo autorskie i jakie obowiązki i przywileje mają twórcy. Kampania jest organizowana pod patronatem Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego przy udziale mediów i partnerów (TVP, Polskie Radio, PISF, Orlen, Stowarzyszenie Cyfrowa Polska, Librus). Więcej na stronie: www.jestestworca.pl.



Na pytania odpowiedzieli:


Pracownicy Działu Zarządzania Prawami PWM:


Janina Warzecha

Małgorzata Fiedor - Matuszewska


Dyrektor PWM: Daniel Cichy


-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------





Gdzie można legalnie pozyskać nuty np. Poloneza Es-dur Józefa Elsnera, Poloneza a- moll Michała Kleofasa Ogińskiego lub partyturę i głosy Suity z filmu Dracula na orkiestrę dętą i chór mieszany Wojciecha Kilara? 

Zapraszamy Artystów Muzyków do zapoznania się z najnowszą ofertą PWM!





-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------


DOMENA PUBLICZNA

Domena publiczna (ang. public domain) – w najwęższym znaczeniu twórczość, z której można korzystać bez ograniczeń wynikających z uprawnień, które mają posiadacze autorskich praw majątkowych, gdyż prawa te wygasły lub twórczość ta nigdy nie była lub nie jest przedmiotem prawa autorskiego. Pojęcie to wywodzi się z angielskiego systemu common law i początkowo oznaczało grunty należące do państwa, które zostały udostępnione do bezpłatnego użytku publicznego. Później znaczenie tego terminu zostało rozciągnięte na sferę prawa autorskiego[1].

Pojęcie to jest nie tyle ściśle zdefiniowanym terminem prawniczym, co raczej popularną nazwą koncepcji, zgodnie z którą istnienie zasobu twórczości dostępnej bez ograniczeń dla każdego jest warunkiem swobodnego rozwoju kultury i nauki. W związku z tym czas i zakres ochrony autorskoprawnej oraz patentowej powinien stanowić kompromis między interesami twórców i społeczeństwa. W tym znaczeniu pojęcie to pojawia się np. w dokumentach i dyskusjach Światowej Organizacji Własności Intelektualnej. W dokumentach tych pojęcie to ma znaczenie znacznie szersze niż tylko zbiór dzieł, do których nie występuje ograniczenie dostępu ze względu na ochronę praw autorskich, ale ogólnie do wszystkich, które nie mają finansowych lub instytucjonalnych barier publicznego wykorzystania – np. dostępnych na tzw. wolnych licencjach[2]. W zbliżony sposób definiuje też to pojęcie UNESCO[3].

Terminu domena publiczna używa się też czasami w odniesieniu do oprogramowania, które z jakichś względów nie jest objęte majątkowymi prawami autorskimi. Mylnie do tej kategorii zalicza się też niekiedy oprogramowanie dostępne na zasadach licencji copyleft oraz freeware lub nawet shareware[4]. (Wikipedia https://pl.wikipedia.org/wiki/Domena_publiczna)




Największa platforma nut zamieszczonych w domenie publicznej to IMSLP Petrucci Music Library. Możemy znaleźć tam utwory m.in. kompozytorów Polskich. Czy na pewno wiemy jakie prawa przysługują nam w temacie wykorzystywania nut z domeny publicznej? Zachęcamy do przysyłania do nas na adres stowpolartmuz@gmail.com pytań w powyższym temacie.
Oto jakie dzieła Stanisława Moniuszki odnajdziecie na IMSLP: https://imslp.org/wiki/Category:Moniuszko,_Stanis%C5%82aw
--------------------------------------------------------------------------------------------