Zmarła Katarzyna Zachwatowicz-Jasieńska, śpiewaczka, wybitny pedagog (1932-2025),
Edukację muzyczną rozpoczęła w Państwowej Średniej Szkole Muzycznej nr 1 w Warszawie w klasie prof. Feliksa Rudomskiego, a następnie ukończyła Wydział I Państwowej Wyższej Szkoły Muzycznej w Warszawie, gdzie w 1962 roku uzyskała dyplom artysty muzyka w zakresie teorii. W 1973 roku obroniła dyplom magistra sztuki na Wydziale Wokalnym Państwowej Wyższej Szkoły Muzycznej we Wrocławiu pod kierunkiem prof. Eugeniusza Sąsiadka.
Na podstawie dorobku artystycznego i pedagogicznego oraz opracowania „Sposoby pracy nad dykcją w nauce śpiewu” (recenzentka prof. Alina Bolechowska) otrzymała III stopień specjalizacji w zakresie nauczania śpiewu.
W 1962 roku podjęła pracę w Państwowej Szkole Muzycznej II stopnia nr 1 w Warszawie (obecnie im. Józefa Elsnera), gdzie uczyła literatury muzycznej, solfeżu, słuchania muzyki dla wokalistów, śpiewu solowego, emisji głosu oraz prowadziła zespoły wokalne.
W ramach działalności koncertowej współpracowała z wieloma Filharmoniami — Narodową, Krakowską, Wrocławską — oraz z Warszawskim Towarzystwem Muzycznym, Krajowym Biurem Koncertowym i Związkiem Kompozytorów Polskich. Powołała wraz ze Zdzisławem Skwarą zespół muzyki dawnej „Canor Anticus”, z którym w latach 1970–1980 wykonywała muzykę średniowieczną i renesansową.
Pracowała nad śpiewem z aktorami w warszawskich teatrach oraz nad impostacją głosu ze studentami Państwowej Wyższej Szkoły Teatralnej (obecnie Akademii Teatralnej). Pogłębiała zainteresowania dykcją, artykulacją oraz prawidłową wymową polską jako podstawą emisji głosu. Prowadziła zajęcia na Wydziale Muzykologii Kościelnej Akademii Teologii Katolickiej, w Diecezjalnym Instytucie Szkolenia Organistów, w Wyższym Seminarium Duchownym 00. Palotynów oraz w Seminarium Księży Jezuitów „Bobolanum”. Uczyła retoryki i higieny głosu na kursach Ministerstwa Edukacji Narodowej dla studentów Międzywydziałowych Indywidualnych Studiów Humanistycznych Uniwersytetu Warszawskiego.
W latach 1970–1973 nagrywała dla Polskiego Radia cykl audycji „O śpiewie, pieśniach i piosenkach”.
Autorka publikacji m.in. Polskie belcanto: jak śpiewać dobrze oraz opracowania śpiewnika „Co babcia i dziadek śpiewali, kiedy byli mali” (Oficyna Wydawnicza IMPULS)
Brała udział w wielu polskich i zagranicznych kursach muzycznych i seminariach, m.in. w Accademia Musicale Chigiana w Sienie, w Weimarze, Innsbrucku (muzyka barokowa), Brugia (muzyka średniowiecza i renesansu), a także Sympozjum w Paryżu z okazji 100-lecia urodzin Claude'a Debussy'ego. W 1987 roku wystąpiła we Francji w cyklu koncertów na 50-lecie śmierci Maurycego Ravela.
Była członkinią Stowarzyszenia Polskich Artystów Muzyków -Komisja Seniorów , Warszawskiego Towarzystwa Muzycznego im. Stanisława Moniuszki, Towarzystwa Muzycznego im. Karola Szymanowskiego, Towarzystwa Muzycznego im. I.J. Paderewskiego oraz Polskiego Stowarzyszenia Pedagogów Śpiewu.
Za swoje zasługi artystyczne i pedagogiczne została uhonorowana Nagrodą III stopnia Ministra Oświaty i Wychowania (1976), Złotym Krzyżem Zasługi oraz Odznaką Honorową „Zasłużony dla Kultury Polskiej” (1987), a także Medalem Stowarzyszenia Polskich Artystów Muzyków.
Na zawsze pozostanie w naszej pamięci jako osoba pełna ciepła, uroku osobistego i niegasnącego uśmiechu.
Nabożeństwo żałobne odbędzie się 29 października 2025 roku o godz. 14:00 w Kościele św. Karola Boromeusza na Powązkach w Warszawie. Po nim nastąpi pochówek na cmentarzu – kwatera 170, rząd 2, miejsce 6 (przy Alei Zasłużonych).
Zamiast kwiatów Rodzina prosi o wsparcie lekcji muzyki dla dzieci pod opieką Stowarzyszenia SOS Wioski Dziecięce – poprzez datki do skarbonki.
Msza św. w Jej intencji odbędzie się 16 listopada (niedziela) o godz. 17:00 w Kościele Wizytek przy Krakowskim Przedmieściu w Warszawie.
Rodzinie, bliskim i przyjaciołom składamy wyrazy współczucia.Zarząd Główny
Stowarzyszenia Polskich Artystów Muzyków
